De eerste keer dat een netwerkhik me een Hermes-sessie kostte, zat ik twintig minuten in een refactor en had de agent in zijn hoofd een kaart van het repo opgebouwd die ik zelf niet had. De gateway verloor de verbinding. De sessie eindigde. De kaart ging mee.
Ik ga niet beweren dat precies die ervaring de reden is dat v0.13.0 bestaat. De release notes noemen deze "the tenacity release" — een naam die uit een synoniemenlijst lijkt te komen, totdat je beseft dat drie van de hoofditems van v0.13.0 in feite drie verschillende antwoorden zijn op dezelfde vraag: hoe maakt een agent af wat hij begonnen is?
7 mei 2026, precies een week na v0.12.0. De release viel op een woensdag. Aan het einde van die woensdag had de agent op mijn server drie nieuwe manieren om koppig te zijn.
Een Kanban-bord, maar dan voor AI-workers
De kop-feature is het Multi-Agent Kanban — een persistent task-bord waarop meerdere Hermes-workers samen taken oppakken, doorgeven en afronden. De infrastructuur eronder is niet mooi, maar dat is juist het deel dat telt: heartbeat-monitoring, zombie-detectie, retry-budgets per taak, atomaire state-writes.
In gewoon Nederlands: gaat een worker midden in een taak ten onder, dan pikt een andere worker hem op. Herstart de gateway, dan komt het bord terug waar hij was. Faalt een taak driemaal op rij, dan zegt het retry-budget genoeg en log je het voor menselijke ogen. Al die loodgieterij bestaat om één reden: je kunt vijf kopieën van Hermes op een backlog richten en weglopen.
De andere helft van de feature, minder spectaculair maar voor een single-instance-deployment waarschijnlijk nuttiger: een enkele Hermes-instantie kan zelf optreden als "kanban worker" in een multi-process-plan en taken één voor één oppakken. De agent heeft, in zekere zin, leren een queue-consumer te zijn. Dat verandert wat voor klussen je redelijkerwijs aan hem kunt overlaten.
/goal en de Ralph loop
Het /goal-slash-commando is de implementatie van wat de agent-design-community de Ralph loop noemt — een al langer bestaand patroon waarin je een agent vertelt zich vast te bijten in een doel over meerdere gespreksbeurten heen, hoe je hem in één enkele beurt ook bij probeert te sturen.
Heb je Hermes ooit betrapt op afdrijven van de originele taak doordat een laatste user-bericht hem opzij trok — "even, wat waren we ook alweer aan het doen?" — dan is /goal de fix. Je zet het doel één keer aan het begin van een sessie, en elke volgende beurt wordt daartegen afgewogen. Omwegen mogen; de bestemming vergeten niet.
/subgoal, dat een week later in v0.14.0 landt, laat je tijdens een lopende run succescriteria erbij prikken. Samen komen de twee dichter bij wat een traditioneel projectplan doet dan een chat-agent ooit kwam: een doel, plus voortschrijdende verfijning.
Session durability — de gateway-restart is geen reset meer
De derde "maak af wat je begon"-feature is session durability. Conversaties hervatten zichzelf na een gateway-restart, met behoud van context en thread-routing. Onder de motorkap zit checkpoints v2 plus atomaire sessie-persistentie — exact dezelfde vorm werk als de heartbeat-laag van het Kanban.
Wat de gebruiker ziet, is de bullet waarvoor ik enkele maanden geleden veel had willen geven: een gateway-restart is geen conversatie-reset meer. Een nieuwe release pullen, het proces rebooten, het gesprek pakt weer op waar het stopte. Het day-2 operationele verhaal voor self-hosted Hermes werd ineens een stuk simpeler — en voor iedereen die hem op een VPS draait die af en toe zelf rebootet voor kernel-updates, is dit de release waarin de agent dat eindelijk niet meer erg vindt.
Google Chat, DeepSeek v4 Pro en de modelgolf
Google Chat landt als 20e messaging-platform. De release introduceert ook een pluggable provider system, zodat third-party adapters buiten de core-repo geleverd kunnen worden — dezelfde vorm werk als de v0.11.0-transport-architectuur, alleen nu uitgebreid naar gateway-adapters. De volgende iMessage-kloon, de volgende regionale messaging-API, de volgende encrypted chat-app — geen van die hoeft nog op een core-merge te wachten.
Aan de modelkant: DeepSeek v4 Pro, xAI Grok 4.3, OpenRouter Owl-Alpha (free tier) en Tencent Hy3 Preview zijn allemaal nieuw. xAI Custom Voices komt aan met voice cloning voor TTS. En een video analysis tool rijdt op Gemini en andere multimodale modellen — Hermes kan eindelijk naar een dertig-seconden-clip kijken in plaats van naar een stapel stills.
Als jouw benchmark voor "houdt dit project het modelfront-tempo bij?" is "is het model dat ik deze week probeerde al ondersteund?", dan haalt v0.13.0 die test bijna zeker.
Internationalisatie arriveert
De CLI en documentatie zijn vertaald naar zeven locales — Chinees, Japans, Duits, Spaans, Frans, Oekraïens, Turks. Dat is een bullet van één regel waarachter veel werk zit. Wie de afgelopen drie maanden Hermes-CLI-output in het Engels heeft gelezen, en wiens hersenen Engels als tweede taal behandelen als je moe bent, kan met v0.13.0 eindelijk overschakelen.
Een bijeffect dat het noemen waard is: zodra CLI-output gelokaliseerd is, worden ook foutmeldingen gelokaliseerd. Wat betekent dat een niet-Engelstalige gebruiker een error in een forum kan plakken en de antwoorders dezelfde woorden zien. Vertaling is, verrassend vaak, ook een debuggability-verhaal.
Security, ACP en de archive-subcommands van de curator
Acht P0-vulnerabilities gesloten — de release notes sommen ze niet per CVE op, maar het patroon is breed: redaction weer default aan (de v0.12-flip terugdraaiend, nu de redactor zelf is herschreven), Discord-role-allowlists tot guild beperkt, WhatsApp wijst unknown contacts default af, TOCTOU-vensters in auth-systemen gesloten.
hermes curator archive, prune en list-archived formaliseren de v0.12-curator tot fatsoenlijke subcommands. /steer en /queue verschijnen in de ACP-adapters (VS Code, Zed, JetBrains) — wie Hermes vanuit een editor gebruikt, kan een lopende agent voortaan vanuit de editor bijsturen, niet alleen vanuit de terminal.
Wat "tenacity" je daadwerkelijk oplevert
Elk van deze features stond al een tijdje in de tracker. Samen leveren ze hetzelfde op: een Hermes die niet vergeet wat hij aan het doen was wanneer het netwerk knippert, de model-API throttlet, de gateway restart, of de gebruiker afgeleid raakt.
De agent was altijd al slim. v0.13 maakte hem koppig. Dat verschil is echt. Slimme agents herstellen elegant van een onderbreking — vaak door zonder geheugen aan de oude taak een nieuwe te starten. Koppige agents maken de oude af. De Kanban, het goal-lock, de session resume — allemaal hebben ze dezelfde vorm: state die de dingen overleeft die hem eerst nog vernietigden.
---
Het grootste deel van de AI-agent-industrie concurreert dit kwartaal op ruwe capability — grotere modellen, langere contexten, meer skills. v0.13.0 concurreert op een andere as. Het moeilijke probleem voor self-hosted agents in 2026 is niet "kan hij X doen". Het is "kan hij X dertig minuten lang door een netwerkincident heen doen". Een verrassend groot deel van agent-quality-of-life blijkt in het antwoord op die tweede vraag te wonen.
Dat de release "tenacity" heet en niet iets met durability of reliability erin, is veelzeggend. Tenacity is een woord dat mensen over andere mensen gebruiken. De onderliggende suggestie is dat het team zo over de agent denkt.